Beschermd natuurgebied

We zijn dol op het woord 'beschermd'. Het stelt ons gerust in onze basale behoefte om goed te kunnen leven zoals: eten, drinken, seks en gezondheid. Fijn dat de ‘Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit’ (NVWA), de ‘Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming’ (NVSH) en de ‘Gemeentelijke Gezondheidsdienst’ (GGD) daar een beetje op let.

En we gaan zelfs verder, zo kennen we inmiddels ook een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden, de zogenoemde Natura 2000-gebieden. Een belangrijk instrument om onder andere het voortbestaan van kwetsbare dier- en plantsoorten te waarborgen en de menselijke invloed daarop te sturen.

Ja, wij zijn goed in het beschermen op papier. We maken kaarten, regels, hekken en informatieborden. Maar bescherming is iets anders dan beheersing. De natuur houdt zich niet aan onze definities, die gaat uiteindelijk toch haar eigen gang ...

Neem nu mijn prostaat. De natuur maakt dat ding met het ouder worden steeds groter, ondanks dat ik daar tegen ben en hem aan mijn regels wil houden. Het maakt vervolgens dat de plasdruk afneemt en ik bij het wildplassen wijdbeens moet gaan staan om mijn schoenen droog te houden. De groei werd geconstateerd door de uroloog die ik daarvoor noodzakelijk toegang moest verlenen tot mijn persoonlijk beschermd natuurgebied. Maar zij kon de brand wel blussen met een pilletje ...

En daar zit ‘m de kneep, als je mensen toegang geeft tot een beschermd natuurgebied moet er daarna maar al te vaak een brandje geblust worden. En lang niet altijd in figuurlijke zin waarbij er even snel een klein probleem of conflict opgelost moet worden.

We zien ze elk jaar, de bosbranden. Ze verschijnen net zo zeker als de jaarwisseling. Iedereen weet dat ze eraan komen, maar we zijn telkens verbaasd en onthutst als het weer gebeurt. Als de eerste heuvel vlam vat spreken we direct van een uitzonderlijke situatie. Net als vorig jaar en het jaar daarvoor ...

En misschien is dat wel kenmerkend voor de menselijke natuur. We beschermen alles wat ons lief is met wetten, instanties, verzekeringen en wachtwoorden. Maar uiteindelijk blijkt bescherming vooral een afspraak tussen mensen onderling. De natuur heeft nooit meegetekend.

Wij wel ... En daarna steken we haar soms zelf in brand.

Menu