Lekken

Het woord  'lek' kwam je vroeger eigenlijk alleen tegen bij de loodgieter, tegenwoordig lekt alles. De overheid lekt. Bedrijven lekken. Je telefoon lekt. En als je de zeventig bent gepasseerd, blijkt je eigen lichaam soms ook ineens mee te gaan doen.

De moderne tijd heeft er een nieuwe categorie aan toegevoegd: het datalek. Vroeger lekte hooguit de dakgoot of de kraan. Tegenwoordig lekken complete persoonsgegevens. Dan krijg je een keurige e-mail waarin staat dat 'mogelijk enkele van uw gegevens toegankelijk zijn geweest voor onbevoegden'. Dat klinkt heel netjes. Alsof iemand per ongeluk even je bankrekening, wachtwoorden en geboortedatum heeft geleend en ze morgen weer keurig terugbrengt.

Zelfs de politiek kent het fenomeen. Daar lekt voortdurend van alles uit vergaderingen die juist geheim hadden moeten blijven. Opvallend genoeg weet altijd niemand wie er gelekt heeft. Dat is knap. In Nederland wonen ze blijkbaar allemaal naast een anonieme bron.

En dan komt de leeftijd waarop het onderwerp ineens een persoonlijk tintje krijgt. Je ontdekt dat niet alleen banden, daken en databases kunnen lekken, maar dat het menselijk lichaam af en toe ook denkt: 'Ach, die paar druppels…'  Er wordt niet graag over gesproken, terwijl half Nederland discreet een inlegger of incontinentieverband in het winkelmandje legt, verstopt onder een pak koffie en een brood. En dan maar hopen dat de caissière niet door de winkel roept: "Truus, wat kosten die incontinentieluiers ook alweer!?"

Het mooie is: bijna iedereen lekt wel ergens. De een zweet, de ander vergeet geheimen te bewaren. We lekken tijd, geld, energie en geduld. Onze accu's lopen leeg, onze portemonnee lekt tijdens de vakantie en onze goede voornemens ontsnappen meestal al vóór februari.

Misschien is lekken gewoon de manier waarop het leven ons eraan herinnert dat niets voor altijd helemaal waterdicht is. Niet onze spullen, niet onze plannen en al helemaal niet wijzelf. Zeker niet bij het ouder worden, waarbij je de route voor een uitstapje  tegenwoordig moet plannen langs plaatsen waar je het even  kan laten lopen ... 

Mijn omgeving noemt het aftakeling,  ik noem het watermanagement...

Menu