Ouderdomziektes

Het is de tol die we moeten betalen voor een langer leven, en het lijkt onvermijdelijk: COPD, kanker, hart- en vaatziekten, diabetes, artritis, dementie, osteoporose, noem maar op. Je wordt er bang van. Op elke verjaardag, of overal waar ouderen elkaar tegenkomen, is het altijd en onvermijdelijk ‘het thema’. Vervolgens gaat het over de pillen die worden geslikt, en met name over de hoeveelheid daarvan. Het lijkt soms wel een wedstrijd, maar dan één met alleen maar verliezers.

Ons lichaam werkt niet heel anders dan een auto: hoe ouder die wordt, des te meer hij gaat kraken en piepen, zeker als je ook nog slechte brandstof gebruikt, vervuilde olie toevoegt en slecht onderhoud pleegt. Een auto gaat ook slechter presteren als hij vervuilde lucht krijgt (COPD). Als het oliefilter hapert (de lever en nieren als ‘bloedfilter’), slibben de kanalen dicht en verzwakken onderdelen door slijtage en metaalmoeheid (osteoporose). Als de accu niet goed meer is (slechte nachtrust), komt hij moeilijk op gang. Als de dynamo niet goed meer oplaadt (metabolisme), is het energieniveau ook niet meer op peil. Als de hoeveelheid koelvloeistof (transpiratievocht) niet in orde is, krijgt hij last van oververhitting (koorts en uitdroging). Als spontane oneffenheden zoals roest (kanker) niet worden behandeld, groeien ze uiteindelijk uit tot de dood. Als brandstofleidingen verstoppen (cholesterol), houdt hij er ook mee op. Als de schokdempers verslijten (gewrichten), verliest hij zijn soepelheid.

Uiteindelijk houdt de motor (het hart) alles draaiende, dus daar moeten we zuinig op zijn: bij overtoeren (stress) wordt die bijvoorbeeld overbelast. Als er iets kapot dreigt te gaan, gaan er lampjes branden. Die hebben wij niet, maar we krijgen wel een signaal: pijn.

Ook, ook, ook. We lijken dus meer op een auto dan we denken, om nog maar te zwijgen over de boordcomputer (hersenen) en de bekabeling (zenuwstelsel).

Verstandig dus om periodiek een ‘APK’ uit te laten voeren (check-up). Hoe ouder we worden, hoe vaker dat nodig is, en hoe groter de kans dat we ons — in lichaam én ‘voertuig’ — kunnen blijven voortbewegen. Het zal zo langzamerhand wel duidelijk zijn dat, als we goed onderhoud plegen en de juiste brandstof gebruiken, het goed mogelijk is om zowel een auto als een lichaam tot op hoge leeftijd te laten functioneren.

Maar ja, als we dat allemaal niet doen… Als we het onderhoud van ons lichaam in handen geven aan grootgrutters als Albert Heijn, Jumbo, Lidl en Plus… Als we hen laten bepalen wat er op ons bord belandt, met al die kunstmatig geproduceerde voedingsmiddelen, smaakstoffen en hoge gehaltes aan suiker, vet en zout die verslavend werken, en waarvan de grondstoffen vaak goedkoop zijn.

Het is alsof we onze auto in onderhoud geven bij een garage die er vooral belang bij heeft dat hij zo snel mogelijk weer stukgaat. Waar onderdelen bewust van mindere kwaliteit worden gebruikt, waar reparaties halfslachtig gebeuren en waar storingen niet écht worden opgelost, maar slechts tijdelijk worden gemaskeerd. Dat zou niemand accepteren. We willen betrouwbaarheid, vakmanschap en transparantie. We willen weten wat er gebeurt onder de motorkap, en dat het goed gebeurt.

Maar als het om ons eigen lichaam gaat, lijken we diezelfde kritische houding vaak los te laten. Dan vertrouwen we op gemak, marketing en lage prijzen, zonder ons af te vragen wat de langetermijngevolgen zijn. Terwijl ons lichaam geen vervangbaar voertuig is, maar het enige ‘systeem’ waar we ons hele leven mee moeten doen.

Waardoor zou dat toch komen? Sjoemelsoftware…?

Menu