Manosfeer

…onze atmosfeer lijkt er in toenemende mate door bezoedeld te worden, een soort van milieuvervuiling dus. De manosfeer is meer dan ‘een man mag niet huilen’, of dat een man ‘zijn mannetje moet staan‘. Nee, het is ook het concept van een 'eenzijdige monogamie', dat wil zeggen dat de man meerdere sekspartners mag hebben en tegelijkertijd verwacht dat zijn vrouwelijke partner de relatie gesloten houdt en hem wel trouw is.

Gewoon een vorm van polygamie dus, en dat is in veel samenlevingen heel lang normaal of toegestaan geweest. Alhoewel dat ‘normaal’ vaak afhing van status en macht, het waren daarom meestal vooral rijke of machtige mannen die er meerdere vrouwen op nahielden. Dat je daar een dikke bankrekening voor nodig hebt snap ik dan ook wel weer, als ik zie hoeveel mijn vrouw allemaal uitgeeft …

Overigens moet ik er niet alleen vanuit financieel oogpunt niet aan denken. Nog een vrouw die vraagt wanneer ik nu eens wat ga doen aan die lekkende kraan, het gras ga maaien of naar de kapper ga. Nog een vrouw die met gekruiste armen vraagt hoe het gaat als je in een ongemakkelijke houding het reservewiel onder de auto uit moet halen, alsof ze denkt dat het wiel als vanzelf en kwispelend naar je toe komt rollen. Nog een vrouw die gaat mopperen als je een boer of een scheet laat. Nog een vrouw die verwacht dat je haar met regelmaat onder de lakens naar een hoogtepunt brengt, alsof alles maar direct klaar staat, en blijft staan …
Verder klinkt de romantiek van ‘meerdere vrouwen’ ook een stuk minder aantrekkelijk wanneer je je indenkt dat je dan ook meerdere keren naar woonboulevards moet, meer verjaardagen van schoonmoeders moet aflopen en dat je op meer plekken gevraagd wordt of je even naar de verstopte afvoer wil kijken.

En meerdere vrouwen omdat het je status verhoogt? Ik weet het niet hoor, word je daar een beter mens van? Het is bekend dat status en macht dikwijls corrumpeert of dat je er op zijn minst van naast je schoenen gaat lopen. Status en macht doet een persoon nogal eens afwijken van normen en waarden, daar zijn meer dan genoeg voorbeelden van.

Misschien is dat ook wel het gekke aan die hele manosfeer, het lijkt aanzien te verkopen, maar het draait vaak om bevestiging door te laten zien dat je succes hebt en dat je gewild bent. Dat je ‘geslaagd’ bent als man. Alsof relaties ineens geen relaties meer zijn, maar trofeeën. Terwijl de meeste mannen die ik ken gewoon blij zijn als de auto door de APK komt, hun rug niet vast schiet bij het tillen van een krat bier en hun vrouw nog steeds zin heeft om naast ze op de bank te ploffen.

Bovendien, wie ooit langdurig heeft samengewoond weet dat één goede relatie al topsport is. Een relatie draait namelijk niet alleen om passie en spanning, maar ook om de afwas, het sluiten van compromissen, slaaptekort, schoonfamilies, vochtplekken op zolder en discussies over thermostaten.

Nee, geef mij dan maar gewoon die ene vrouw die vraagt of ik de lekkende kraan nou eindelijk eens wil maken, en die vervolgens tevreden is wanneer ik na drie uur meld dat deze nog maar een heel klein beetje lekt.

Misschien zit mannelijkheid uiteindelijk ook niet in hoeveel vrouwen je kunt krijgen, of hoe hard je roept dat je een ‘echte man’ bent. Misschien zit het juist in iets anders, verantwoordelijkheid nemen, trouw blijven, jezelf niet al te serieus nemen en gewoon eerlijk durven toegeven dat je geen idee hebt waarom er na het monteren van een IKEA-kast altijd een paar onderdelen overblijven.

Menu